Demiri nasıl tavında dövmek gerekiyorsa,çekiç darbelerini nasıl soğutmadan indirmek gerekiyorsa,her kelimeyi de öyle tam zamanında söylemek gerekiyordu.
Bir insanın kaderi,dağdaki patika gibidir:Bazen çıkar,bazen iner bazen de dibi görünmeyen bir uçurumun başına gelip durur.İnsan tek başına böyle bir yolda ilerleyemez,ama birleşenler,birbirine omuz verenler her engeli aşarlar...
İnsanların insan olarak kalmalarıydı senin en büyük dileğin.Savaşın onları insanlıktan çıkarmamalarını,ruhlarından iyilik ve acıma duygusunu çıkarıp atmamasını istiyordun.