Arkadaşının mutluluğuna bakarken içinde oluşan ve büyümeye başlayan sevgiyi hissetti. En sevdiği dostunu tekrar gülümserken görüyordu. Dostluk mühimdi.
İnsanlar bazen kendini güçsüz ve mutsuz hisseder. Böyle durumlarda elinden gelen en iyi şeyin onu rahatsız eden şeylerden kaçmak olduğunu düşünür. Oysa hiçbir şeyi kaçarak çözemez. Problemler kaçtıkça artar ve daha kalabalık bir şekilde onun peşine düşer…
Çatlaklar kalıcı değildi, geçiyordu elbette. Ama geçmeyen, giderek büyüdüğünü hissettiği bir boşluktu içinde. Kafasını kurcalamaktan geri durmayan düşüncelerin, bir araya gelerek oluşturduğu bir boşluk…