“Victor, tohumları saçarken Kurda, kuşa, aşa demelisin..”
- Neden?
“Çünkü Victor, bu tohumlarda kurdun da payı var, kuşun da. Onlar payını alınca kalanı bizim aşımız olacak.” demiş Esime nine.
Başkalarının cümleleriyle hareket etmenin anlamsız olduğunu fark etmişlerdi. Yan yana güçlü hissediyorlardı. Dışlanmış olmaları umurlarında bile değildi.