Şimdi dönüp düşündüğümde, iki yakanın bir araya nasıl bir güzellikte geldiğini, her düğmeyi kendi iliğine nasıl muntazam iliklediğimi, şafak sökmeye yakın boynuma çok şık bir kravat gibi dolanan aşk dolu iki koldan anlıyorum.
Çünkü bazen “özledim” demezsin, yastığının kılıfını değişmedim dersin
Çünkü özlediğin hangi üniversiteyi bitirmiş olursa olsun kokusunun sindiği yastığın dilini ve edebiyatını bilir.