Büşra Çamsarı
@busra_camsari
Quae nocent docent
"La vie est un sommeil, l'amour en est le réve."
Sarah Jio'nun, kitaplarında bir aile gizemi çözmesi ve geçmişe dönüp olayları bir de birinci kişinin ağzından anlatması hoşuma gidiyor. Bu yüzden romantik kitaplar okumayı sevmesem de Sarah Jio'nun kitaplarını okumayı seviyorum. Her ne kadar Böğürtlen Kışı ya da Mart Menekşeleri kadar başarılı bulamasam da bu kitabı da güzeldi. Yine aynı şekilde 1940'larda olay geçiyor ama bu sefer Fransa'da. Nazi baskısıyla harmanlanmış güzel ve acı bir aşk hikayesi işlenmiş kitaba. Çok akıcı ve başarılıydı.
Psikolojik gerilim olarak gerçekten başarılı bir kitaptı. Yazarın dili de aynı şekilde güzeldi. Gereksiz sıkıcı ayrıntılara vermemiş, bir çırpıda bitirilecek bir kitap. Sonundaki sayfalarda yapılan ters köşeler beni daha da çok bağladı. Ayrıca teknolojinin yanlış kullanımının nerelere yol açacağını da gösteriyor. Güzeldi, tavsiye ederim.
Kitap kaliteli bir dille yazılmış ve hissedilmesi istenen duygular kaliteli bir şekilde dile getirilmişti. Ama bu kitabı bitirdikten sonra baktığım şeyler bunlar değildi. Bana gerçek başarının ne olduğunu gösterdi. Savaşın, acının, acımasızlığın, imkansızın içinde başarıya ve hayallerine sıkı sıkı tutunan bir çocuk... 12 yaşında büyük bir adamın hikayesini okudum. Savaş, ne o savaşı başlatanlara ne büyük topraklara ne de maddi şeylere zarar veriyor. Savaşın zarar verdiği tek şey, çocuklar ve büyüklerin içindeki o çocuk ruhlar. Bu kitap da o çocuklardan sadece birkaçının hikayesi. Okurken bazı yerlerde gözyaşlarımı tutamayacak kadar etkilendim. İnsanların yüzyıllar geçse bile vazgeçmeyeceği o hırslar için öfkelendim, bazı yerlerde cesaret ve inançla karşı karşıya kaldım. Kitabın arka kapağında da yazdığı gibi, bir nefeslik umut, masum bir çığlık ve acılara rağmen uçurumun kenarına sıkıca tutunan küçücük ellerin varlığını tüm gerçekliğiyle hissettim. Gerçekten başarıyla yazılmış, çok kaliteli bir kitaptı. Yazarını tebrik ediyorum.
