Bazı insanlar gibi en sevdiğim yemekleri hep sona bırakırım. En sevdiğim insanlarla hep en son vedalaşırım.Bir yazarın en sevdiğim kitabını en son okurum. Sabahattin Ali'nin Kürk Mantolu Madonnası'nı, Oğuz Atay'ın 'Tutunamayanlar'ını, Namık Kemal'in Vatan Yahut Silistre'sini,Dostoyevski'nin Suç ve Ceza'sını en son okurdum. Eğer bilseydim Zülfü Livaneli'nin en son okuyacağım kitabı tereddütsüz _serenad_ olurdu. Livaneli'nin başyapıtı diyebileceğim bir kitap.Bir roman yüzünden intihar eden insanlar, sevgisinin hayaliyle yanıp tutuşan gençler, bestelenen serenadlar... Bugünün dünyasında böyle şeyler mümkün değil. Bu iş sadece dönemle açıklanabilir.Zamanın ruhu dedikleri şey doğru galiba. Uğruna serenadlar bestelenen aşklara...