Büşra Mercan
@busrabm
Başından sonuna kadar birçok duygu yaşattı İçimizdeki Şeytan ama en kötüsü de biterken yaşattığı hüzündü. Macide'yi Ömer'i Bedri'yi bir daha okuyamayacak olmanın verdiği hüzün. Belki biraz Ömer'in içindeki şeytana yenilmesinin verdiği hüzün...
Kitapla ilgili söyleyebileceğim hiçbir şey yok zaten başyapıt ancak bende yaşattığı şeyler hakkında konuşabilirim. Kitabı okurken istemsizce tıpkı Ömer gibi yaptığım hataları ve içimdeki şeytanı düşündüm. Sonra Ömer'in son satırları belirdi. Aslında hatalarımızın temelinde tembellik ve iradesizlik olduğunu söyledi. Hatalarını kabullendi, hatalarımı kabullendim. Bir okul gibiydi bu eser. Mezun olurken pek çok şeyin farkındalığına erişiyorsunuz.
Reklam
Ben sana rehber değil ancak yoldaş olabilirdim, fakat yolu ikimiz de bilmiyorduk ve birbirimize yük olmaktan, birbirimizi şaşırtmaktan başka bir şey elimizden gelmiyordu.
Birbirimize rastlamadan evvelki hayatımız sahiden birbirimizi aramaktan başka bir şey değilmiş...Ne aradığımızı bilmeden aramak...
Kullanılamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı?