İlki erişecekken en yükseğe, yerin dibine girdiğini gördüğüm zamandı. İkincisi, kötürümün yanında topalladığını gördüğüm zamandı. Üçüncüsü, zor olanla kolayın arasında kaldığında, kolay olanı seçtiğini gördüğüm zamandı. Dördüncüsü, bir hata yaptığında, başkalarının hatalarıyla kendini avuttuğunu gördüğüm zamandı. Beşincisi, güçsüzlüğünden sakınıp kendini, gücüne sabır gösterdiğini gördüğüm zamandı. Altıncısı, kendi maskelerinden biri olduğunu unutup, çirkin bir yüzü hakir gördüğünü gördüğüm zamandı. Ve yedincisi, dilinden düşürmediği bir övgüyü erdem sandığını gördüğüm zamandı.