Büşra
@busrauren
Yaşamımızın son saniyeleri… gerçeğimizin ilk saniyeleri olacaktı.
Reklam
Shakespeare Homeros ve Horace, insanın “ünlü” olma arzusunun aslında başka bir insan özelliğinden, ölüm korkumuzdan kaynaklandığını inanıyorlardı. Ünlü olmak, öldükten çok sonra bile hatırlanacağınız anlamına geliyordu. Şöhret, bir çeşit ebedi hayat imkanı sunuyordu.
İnatçı bir zihin, yerinden oynatılmaz bir dağ sayılır.
Çocukluk başlamak demekti. Dünyaya, hayata,zamana, kendine ait olan her şeye titrek adımlarla yürümekti. Çocukluk bir imkandı. Çocukluk acıya,kayıplara, ölüme henüz uzak olmaktı. Yokluğun daha az acıtmasıydı, avuntunun ve şefkatin bolluğuydu.
Zaman kesindir. Geri döndürülemez, tamir edilemez, her şeyden ve herkesten bağımsız halde sadece kendinde bir akışla dünyaya açar kendini.
Reklam