Borges mezar taşı için tek bir dize seçmiş. Onca kelime yazdıktan sonra geriye neyin kalacağını nasıl seçersin?
Taşın üzerine bırakılanı defterime not ediyorum: Don't be afraid!*
Korkacak bir şey yok ...
Elimizde en azından, anne babamızın ölümünü yalnızca bir kez yaşadığımıza dair tesellimiz kalıyor.
Kendi ölümümüzden söz etmeye bile gerek yok. Onu bir kez bile yaşamayacağız.
Hemen söyleyeyim, bu kitabın sonunda başkahraman ölüyor. Hatta sonunda bile değil, daha ortasında, ama vefatının öncesini ve sonrasını anlatan tüm hikayelerde o yine hayata dönecek. Çünkü, Gaustin'in dediği gibi, geçmişte zaman tek yönlü akmaz.