Büşra
@busrayenturk7
Malatya
160 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Çılgın "CAZ ÇAĞI'NIN" dramı denebilir
Arkadaşlar merhaba,
Muhteşem Garsby kitabı birçok fikirle sonlandı zihnimde, çok şey dönüyor kafamda çoğu kabul ettiğim fikir yeniden haklı göründü bana. Nedir bu fikirler? Mesela saplantı kalmamaya çaba harcama, hırs güzel şey ama kendini kaptırmadan ve bu hayatın bir gün son bulacağını unutmadan en önemlisi hırsın kaynağına saplantılı olmamak. İnsanlar neden geçmişe saplantı duyar ve onu yeniden yaşamak ister ki? Yoksa yeniden bir şeyler inşa etmek zor mu gelir? Bi bina düşünelim yıkımı dakikalar alır fakat yeniden yapmak yıllar alır evet zorlu duruyor. Ama o enkazı yok ettik farz edelim tekrar eskine benzetmek mi daha mantıklı yoksa ileriye dönük tertemiz bi biçimde dizayn etmek mi diye kendime sorunca ikinci seçenek daha mantıklı, çünkü eski her zaman eski duyguyu vermez. O an o anda kalır, o andaki eser ya da bina sadece o anın ilham kaynağı duyusuyla oluşur. İlkkez yediğimiz bir yemekte ve o yemeği ikinci defa yiyişimiz arasında çok fark vardır. Muhteşem Gatsby eseri ise tamda bu duyguyu anlatır işte. Geçmiş geçmiştir ve o zaman ki his ve duygular tekrar edilemez. Edinilebilir ümidi ise insana çok güçlü bir yıkımla gelir.
Kitap başlarda güzel başladı vay dedim bu sürekli evinde gösterişli partiler veren ve herkesin kendisi hakkında fikri olup kimsenin görmediği bu Gasby kim dedim, buradan heyecan verdi hikaye o Amerikan caz çağı, insanların gösteriş için yaşayışları amaçsızca savrulmaları ilgi çekici oldu. Sonralardan bi kopukluk yaşadım kitapta olay çok farklı evrildi. Neyse buralarda spoilere girmek istemiyorum ama okuduğum için pişmanlık uyandırmadı kitap bende fakat çokta aman aman harika bir eserde dedirtmedi.
Kitap bana bir şeyi daha düşündürdü ya manevi kısmım olmasaydı nasıl olurdum diye? Belkide maneviyat bu yüzden vardır hayatı işkence etmemek için.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Rahatsız edicilik deyince akla gelecek o eser
Hazır kitabı yeni bitirmişken duygularım karışık, ürkmüşlük üzerineyken yazayım. Kafka karanlığıyla yine büyüledi ve yönlendirmek yerine sanki bir labirente bıraktıda dön dolaş hissine kaptırdı bu kısa öyküsüyle, kısa olmasına aldanmamak lazım çok yoğun bir eser, gerek mahkumun psikolojisinin yansıtılışı, subayın eski ceza sömürgesine olan özlemi ve gezginin kendi iç çatışması... Makinaların korkunçluğu ve evet aklıma geldide makinalar ne kadar geliştiyse o kadar korkunç oldu sanırım insanlik denilen şey kitap anlatılan aletten şuan nükler silahlara, aletler ceza sistemleri elbette çok farklı ama ürperti ve korku hâlâ aynı olmasıda ne kadar treji komik bir durum ah bee her neyse. Okumanızı tavsiye ederimm.
Sevgili okurlar, bu muhteşem distopya dünyasına hoş geldinizzz.
Başlıktada adı geçtiği üzere distopya tarzı bir roman olan 1984 eserini okumak başlarda sabır ama sonrasında o sabrın meyvesini alınca asla bırakmadığınız ve ah neden bitti ki diyeceğiniz bir romandır. Kitabı hangi kelimeyle özetleriz bilemedim ama her sayfada hemen hemen şu cümleyi kurduğumu hatırlamaktayım; (adam resmen geleceği görmüş), kitapta dünya üçe bölünmüş ve süper güçler tarafından yönetilir ve bu güçler birbirleri ile savaş halindedir. Okuduğumuz kitapta baş karakter olan winston savaş yeri olan ve olayın geçtiği okyanusyada yer alır. Okyanusya büyük birader adında bir güç tarafından yönetilir, ve insanları izleyen bir tele- ekran vardır, insanlar asla düşünemez ve bireysel kalamaz parti bunu amaçlar, insanlardan itaat bekler ve itaatin ise düşünce olmazsa olacağına inanır ve düşüncesuçunu icat eder ve düşünce polisi insanların düşüncelerini okuyup itaat ettirmek için elinden geleni yapar. Baş karakterimiz winston ise bu partinin düşünce biçimine başından beri karşıdır ve yanlış olduğunu önce kendine ve çevresine ikna etmeye çalışır. Evet sevgili okurlar ve bu olaydan daha fazlasıı, ve herkesin kesinlikle okumasını şiddetle tavsiye ediyorumm...