Muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı , ama birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi . Bir ruh , ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize , bizim aklımıza , hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden meydana çıkıyordu .
" Ben de yalnızım ... " dedi . Bu sefer benim ellerimi kendi avuçlarının içine alarak : " Boğulacak kadar yalnızım ... " diye devam etti , " hasta bir köpek kadar yalnız ... "