Şiirin mihrabın da secdeye varışlarımız oldu
Elbet küfrede boğulduk ,
Füturatımız sözcüklerin ahengin de dimdik ayakta durdu ,
Sağımıza selam vermeyi solumuza selam vermeyi de elbet bildik ,
Durduk mu hayır yücelttigimiz aşkı kelamlara da sığdırabildik ,
Üzüldük ,küfrettik sözcüklere bazı şeyleri bindirdik ,
İnsana ,kula bindirmedik deflere vurmadık alkış tutmadık,
Ömürden asla yemedik ,hep cümleleri ezdik,
Fıtratımızda yok , kula secde etmedik velhassil kelam şiirlere boyun eğdik,
İnandık hep inandık umuda inandık umudu şiirlere doldurmayı bildik ,
Boş kelam eylemez dile pranga vurmaz olduk ,
Çünkü bildik kelimelerin ateşi şiirin közü olduğunu ,
Duramadık yerimizde hep sözcüklere yüklendik ,
Yüklendik çünkü kulun yaramaz olduğunu öğrendik ,
Öğrendik çok şükür öğrendik ve bildik şiirin keskin kılıç olduğunu şairin kılıcının şiir olduğunu .
Emrah Tokağ