Bana takvim ver;
Eylül kapıda…
Yaz’ın demi soğuyor…
Bardakta biriktirdiğimizi sözler sıcaklığını yitiriyor…
İzi kalan yaşanmışlıklar unutuluyor yavaştan…
Bana takvim ver.
Soldurmadan daha çok yaprakları
Ve döktüğümüz emekler alın yazımıza düşmeden nolur bana bir ses ver…
Bilirim,
Karanlıktasın,ışık ararsın
Hiçbir şey vaademem,bilirsin beni…Veysel Doğan