Beyza

Kalemi saplayıp, kâğıttan akacak kanın sıcaklığıyla ısınmayı umuyordum.
Sayfa 50·Kitabı okudu
Reklam
Bense onların inandığı hiçbir şeye inanmıyorum. Ne fırsatlara ne de acıdan doğan acımasızlığa. Bu yüzden fısıldayabiliyorum hâlâ.
Sayfa 51·Kitabı okudu
Bağırmıyorduk. Ağlamıyorduk. Yumruklar dolusu çığlıklar atmıyorduk. Çünkü sessizliğin şart olduğunu biliyorduk.
Sayfa 51·Kitabı okudu
İntiharın cinsiyeti dişiydi. Erkekler kendilerini vurmayı akıllarına bile getirmiyordu. Ama kadınlar! Onlar, intihara bayılıyordu. İntihara tapıyorlardı.
Sayfa 48·Kitabı okudu
Nöbet, bir hücreydi.
Sayfa 42·Kitabı okudu
Reklam