Dostoyevski 'deki tutarlılığı o kadar seviyorsam, bunun nedeni onun yapıtlarında hastalıktan ve paradan, "marazi" ve yalnız kişilerden başka sorun olmamasıdır. Gerisi laf ü güzaf ...
Çok yoruyor beni o, diretiyor, vazgeçmeyi sürdürmemi istiyor. Ama neden vazgeçmeli? Reddedecek ne kaldıki bana? Kendime soruyorum bunu. Rolüm bitti, işim tamam ve yine de hiçbir şey değişmedi hayatımda. Aynı noktadayım, vazgeçmeliyim hala ve her zaman!