Saflığın ve bekleyişin kefeninde
Toprak olan o kadın
Acaba benim gençliğim miydi?
Ve acaba tırmanacak mıyım merakın merdivenlerini yeniden
Ve de merhaba diyebilecek miyim?
Çatıları mesken tutmuş yüce tanrıya
Öleceğim bir gün bende
Kim bilir belki ışık dalgalarıyla coşmuş bir baharda
Kim bilir belki uzak ve puslu bir kışta
Belki de sevdadan nasibini almamış sonbaharda
Durmadan çağırmakta beni toprak
Ve yoldan gelip geçenler gelirler beni gömmeye koşarak
Ah! Belki de aşıklarım kederli mezarıma
Geceyarısı çiçek bırakırlar hıçkırarak
Düşen bir yapraktan bile daha yalnızım
Benden uzak mutluluğun ağır yüküyle
Yeşil sularında yazın
Ağırdan ağıra sürüklenirken
Ölüm ülkesinin sınırlarına varıyorum