Dilara

Serin bir rüyanın hatırınadır çektiğim dünya ağrısı.
Reklam
Saflığın ve bekleyişin kefeninde Toprak olan o kadın Acaba benim gençliğim miydi? Ve acaba tırmanacak mıyım merakın merdivenlerini yeniden Ve de merhaba diyebilecek miyim? Çatıları mesken tutmuş yüce tanrıya
Sayfa 150
Nesin ki sen Bir andan başka?
Sayfa 146
Öleceğim bir gün bende Kim bilir belki ışık dalgalarıyla coşmuş bir baharda Kim bilir belki uzak ve puslu bir kışta Belki de sevdadan nasibini almamış sonbaharda Durmadan çağırmakta beni toprak Ve yoldan gelip geçenler gelirler beni gömmeye koşarak Ah! Belki de aşıklarım kederli mezarıma Geceyarısı çiçek bırakırlar hıçkırarak
Sayfa 140
Düşen bir yapraktan bile daha yalnızım Benden uzak mutluluğun ağır yüküyle Yeşil sularında yazın Ağırdan ağıra sürüklenirken Ölüm ülkesinin sınırlarına varıyorum
Sayfa 135
Reklam