gökçe
@caelestis
boun wll student
reading is fun but sharing my weird opinions is more fun
18 Nisan
68 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Kitabı bitireli birkaç gün oldu ancak aklımdan çıkmayan, belki de kitabın başarısını en güzel kanıtlayan şey yetişkin eğlencesi sektörünün sorunlarını ortaya dökmüş olmasıydı. Pornografi gibi tabu atfedilen bir konuyu olay örgüsünün bel kemiği yapmak gerçekten cesur bir hareket ve yazar bunun altından çok güzel kalkmış. Bu sektörde çalışanların yaşadığı ikinci hatta belki üçüncü insan mualemesine dikkat çekerken aslında bunun da bir meslek olduğunu, ve tabu olacak bir durumu olmadığını da güzelce gösteriyordu. Hatta ana kadın karakter Clara'nın hepimizin sahip olduğu ön yargılarla başlayıp sonunda yetişkin eğlence sektörüne yön veren isimlerden biri olmasıyla, yani bu karakter gelişimi ile sağlıyordu bu durumu. Clara'nın korkularına yenik düşmeyip ailesine ve beklentilerine inat benliğini kabullenmesi, sevdiği adam ile sevdiği işi yapması da harikaydı.
Josh'un karakteri ile yetişkin eğlence sektöründeki sanatçılar hakkındaki tabu ve ön yargıları da zorlarken onları insanileştiriyordu. Hemen her fırsatta Josh yaptığı iş yüzünden ona takınılan tavırlardan ne kadar rahatsız olduğunu dile getiriyordu, hatta gerek Clara'ya gerek ailesine olan davranışlarından olsun bu dıştan aldığo tepkileri içselleştirdiği de görülüyordu. İşini severek yapsa dahi dışarıdakiler ondan utandığı ya da utanacaklarını düşündüğü için pasif kalmayı seçiyordu. Josh'un karakter gelişimi de bu açıdan oldu, sektördeki yanlış muamelelere karşı çıktıktan sonra işine ve kendine olan özgüveni de artmıştı.
Dediğim gibi konu seçimi açısından çok cesur ve iddiali bir kitap. Belki herkes için olmayabilir ama ben okurken aşırı keyif aldım ayrıca yazarın dokunduğu konulara bayıldım. Böyle, hayatın bahsetmesi zor alanlarını önümüze koyacak daha çok kitaba ve yazara ihtiyacımız var, net.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mariana Zapata ve beni yerlerde süründüren slow burn romansları yine yapacağını yaptı...
Eğer doğru bir ruh halindeysem ve yeterince heyecan aramadan Zapata'nın ilk üç bölümünü atlatırsam bana harika ve kalbini yerle bir eden aşk hikayeleri sunacağını bir kez daha görmüş oldum. Bence Zapata'nın olay örgülerini açıklamanın en güzel şekli düştükçe büyüyen bri kartopuna benzetmek olurdu. İlk üç - dört bölümde kocaman bir dağın tepesinden minik bir kartopunu bırakıyor ve önce karakterleri ve buraya gelene kadar neler yaptıklarını gösteriyor bize. Okumaya devam ettikçe karakterler arasındaki çekim, olaylar, bizim bu evren hakkında öğrendiklerimiz her şey büyüyor, büyüyor ve büyüyor tıpkı bir çığ gibi. Bu yüzden Zapata'nın kitaplarına bayılıyorum işte, üst üste yüklene yüklene sonda bombayı patlatıyor ve onunla birlikte benim kalbim de patlayıveriyor.
Aiden kitabın başında aşırı sinirimi bozuyordu, Vanessa'nın yerinde olsam asla dayanamazdım bundan eminim. Ama Vanessa için göze aldığı şeyler, onu sevmek ve onun yanında olmak için gösterdiği değişimler sayesinde ısındım kesinlikle. Ki bahsi geçen bu değişimler de o kadae doğal gerçekleşti ki başka bir şansım yoktu zaten.
Vanessa okuduğum en güçlü kadın karakterlerden biriydi kesinlikle. Ama bu soğuk, işine bağlı, başarılı bir kadın olmasından değil de duygularına bağlı, ne istediğini bilen, yaşadıkları ile değil de yaptığı seçimlerle tanımlanmak isteyen ve bu nedenle iyi seçimler yapmak için çaba gösteren bir kadın olmasından geliyordu. Kitap süresince Aiden'ın da bu seçimleri daimi destekleyen birine dönüşmesi müthiş bir olaydı.
Son olarak Zac bir comic relief kalmış olsa da ona aşığım keşke kendi kitabı olsa biricik bebeğim benim....
Uzun bir aradan sonra okuduğum en iyi romantik kitap.
Her şeyi tek başına yapan ve hayatı boyunca hareket halinde olmayı, daima kaçmayı alışkanlık edinmiş bir kadının durup sevmeyi ve sevilmeyi öğrenişini okumak... Hem de bu sevgiyi yıllardır kendine olan suçluluğundan acı çeken bir adam ile beraber öğrenişini okumak... Kalbime çok çook iyi geldi. "Birinin seni sevmesine izin vermek iyileştiriciydi," diyor kitapta ve aslında bütün ana fikrini de özetliyor. Bodyguard tiplemesine bayılırım, ilk defa rollerin değiştiği, koruyanın kadın korunanın erkek olduğu bir olay örgüsü okudum ve bayıldım yahu bayıldım!! Ezbere bildiğim bir hikayeyi farklı bir açıdan okumak ferahlatıcıydı cidden.
Katherine Centers karakterleri o kadar doğal işlemiş ki hiçbir etkileşim hiçbir diyalog zorlama hissettirmedi. Aksine su gibi aktı gitti kitap. Diyalogları yazış şeklindense çok keyif aldım, ağzım kulaklarımda okudum kitabı hiç abartmıyorum.
Belki en derin korkularımdan bahsettiğinden, belki bu korkuların aşılabilir olduğunu gösterdiğinden, ve belki de en önemlisi bunu tek başına yapmak zorunda kalmayacağımı gösterdiğinden, en sevdiğim kitaplar arasında üst sıralara yerleşti. Okuyun, okutun. Özellikle benim gibi umutsuz bir romantikseniz.
The Made serisi içinde en kafayı yemiş kitap buydu, ara ara Danielle Lori'nin aklından geçenlerden korkmadım değil, ama öyle bir bitti ki...
Fazlasıyla vahşet dolu bir Güzel ve Çirkin, Hades ve Persephone hikayesiydi bu ki iki olaya da defalarca, her seferinde kendimi kaybettiğim, göndermeler yapıldı. Cidden kitap hakkında söyleyecek hiçbir şeyim yok, utanmazca bu seriye aşık olmam dışında. Oh bir de, Gianna'yı bir anne olarak görmek ikinci kitaptan sonra çok sevimli bir ekti bunu da demeden geçemeyeceğim ha, Christian ile onu görmeyi özlemişim.
Son olarak Danielle Lori'nin gerçekten boş vaktinde adam öldüren bir mafya ile tamamen vegan, sinek bile incitemeyen hippi bir kızı çift olaral vermesi benim de bunu tek bir kırıntı bırakmadan okuyup bitirmem... İstiyorum ki Bayan Lori terapi masraflarımı karşılasın, benden bu kadar
6 ay sonra kitap hakkındaki düşüncelerim hala aynı...
Ne olduğunu bilen bir romantik komedi izlemek gibiydi! Sevdiğim büün klişeleri tek bir çatı altında topladığı yetmiyormuş gibi bunun absürdlüğünün farkında olması bu kitap hakkında en sevdiğim şeylerden biri.
Sevdiğim bir diğer şey ise "uzun boylu, geniş vücutlu, kasvetli ve karanlık dahi"m, Adam Carlsen... Söyleyeceğim tek şey, buralar bir anda çok sıcak oldu
Şaka bir yana, komikti romantikti evet ama aynı zamanda karakterlerin travmalarının işlenişi, akademi camiasının eksikliklerinin hissettirilmesi ve akademideki güç hiyerarşisinin kadın erkek demeden herkesin hayatını eziyete çevirebildiğini gösterebilmesi de ayrı bir başarı. Özellikle taciz gibi ağır bir konuyu bile güzelce işleyip, kurbanın neler düşündüğünün ve çözümlemesinin ne kadar zor olduğunun ilk elden okuyucuya tattırılması acı, ama gerçekti.
Son olaraaak, Olive şimdiye dek okuduğum kitaplarda kendime en yakın gördüğüm karakterlerden biri ve onun mutlu sonunu alışını okumak her zaman keyif verici olacak.
Utanmadan bir de darısı başıma deyip bitiriyorum bu incelemeyi
