Bazen biriyle birlikte çalışmak güzel bir histi. Çünkü diğeri, bütünün içinde insanın kendi yerinin ne olduğunu fark etmesini sağlıyordu. Bütünün içinde bir anlamı olduğunu ve öylece, amaçsızca var olmadığını.
Oturuyor ve beklemek istiyorsun sadece, bekleyecek bir şey kalmayana kadar beklemek; Gece olsun, saatler vursun, günler geçip gitsin, anılar silikleşsin.