Aylarca kimsenin bilmediği şeylerle uğraştın. Herkes güldüğün anları gördü, kimse sustuğun yerleri fark etmedi. Sabrettin. Anlatsan anlaşılmayacağını bildiğin her şeyi içine attın. Sonra bir gün biraz sesin yükseldi, artık her şeye katlanamamaya başladın. İşte o an seni tanımladılar ve sen şunu öğrendin. İnsanlar mücadeleni değil sadece senin sabrının bittiği yeri fark ediyor ve sana sadece onunla geliyor..