Zihnimizin sahip olduğu en büyük başarı belkide acıyla başa çıkmaktır.Klasik yaklaşım bize herkesin ihtiyacı doğrultusunda geçtiği dört kapı olduğunu gösterir.Birinci kapı uykudur.Uyku bize dünyanın barındırdığı her acıya karşı sığınak sağlar.İkinci kapı unutmaktır.Bazı yaralar kısa zamanda kapanmayacak,belkide asla iyileşmeyecek kadar derindir.Zaman tüm yaraları iyileştirir sözü yanlıştır.Zaman çoğu yarayı iyileştirir,geri kalan bu kapının ardında saklıdır.Üçüncü kapı deliliktir.Bu ilk başta faydalı gözükmese bile gerçeğin acıdan başka bir şey getirmediği zamanlar vardır.Dördüncü kapı ise ölümdür.Son sığınak.Öldükten sonra bizi hiçbir şey incitemez.En azından bize öyle söylenir.