Her gün birlikte olmak gereksinimi duymaksızın insan her zaman yeni dostlar edinir. İnsan her zaman aynı insanları görürse bunları yaşamının bir parçası saymaya başlar. Fakat bu kişilerde yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıkılır. Herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır. Ne varki hiç kimse kendisinin kendi hayatını nasıl yaşaması gerektiğini kesinlikle bilmez.