Toplumsal düzeyde iniş yaşarken ruhsal olarak yükselmiş gibi bir his vardı içinde.Yükümlülüklerden sıyrılmak için attığı her adım birey olarak ona güç katıyor ve onu gelistiriyordu.Dunyaya kendi gözleriyle bakmaya,hayatın derinliklerindeki dip sıkıntılarını görüp kavramaya başladı.Kendir ruhu ona seslenirken artık"başkalarının fikirleriyle beslenmek"onu mutlu edemezdi
Boş yere hayatımızın farklı olmasını diliyor,kendimizi başkalarıyla ve kendimizin farklı versiyonlarıyla karşılaştırıp duruyoruz ama gerçekte çoğu hayat bir yere kadar iyi ve bir yere kadar kötü.