Can
@can1k
Seansı 10. dakikada kessek, önce terapistler karşı çıkar.
İlk dönemlerde analistin müdahale edebileceği başka bir yol ise önemli olduğuna hükmettiği belirli bir anda seansı kesmektir: bu, hasta şiddetle bir şeyi inkar ettiğinde, bir şey keşfettiğini ileri sürdüğünde, bir rüya parçasını tekrarlayıp durduğunda ya da sadece bir dil sürçmesi olduğunda yapılabilir.
Sayfa 43
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Psikoterapide cerrahi modelle çalışan davranışçılar hariç (onların modeli aynı şişen bir apandisi çıkarmakta olduğu gibi bir semptomu izole edilebilir bir davranış olarak telakki etmeye dayanmaktadır) her terapist, hastanın hayatının pek çok boyutunu araştırmadan hastanın, ilk bakıştaki kadar izole olmayabilen bir semptomunun ortadan kaldırılamayacağını fark eder.
Sayfa 40
Hepimizin bildiği gibi, sürekli olarak hayatlarından hiç doyum almadıklarından şikayet eden insanlar var, ama bu kişiler bir terapi arayışında değiller. Bu böyledir, çünkü kendi doyumsuzluklarından ve yakınmalarından, hayatlarındaki doyum yokluğundan dolayı başkalarını suçlamaktan belirli bir doyum sağlarlar. O halde, bu kişiler kendilerine işkence etmekten, kendilerini acı verici deneyimlere maruz bırakmaktan ve benzerlerinden büyük miktarda haz elde etmektedirler.
Sayfa 34
Lacan, terapide analizanın temel pozisyonunun bilginin bir reddi, bir bilmeme isteği olduğunu söyler. Analizan kendi nevrotik mekanizmaları, semptomlarının niçin ve neden oldukları hakkında hiçbir şey bilmek istemez. Hatta Lacan daha da ileri giderek, bu cehaleti aşktan ve nefretten daha büyük bir tutku olarak sınıflandırır: cehalete bir tutku.
Sayfa 33
Hastalar, hayatlarını sabote eden, geçmişte yapmış oldukları ya da halen yapmakta oldukları şeyin tam anlamıyla bir kez farkına vardıklarında, çoğu zaman daha ileri gitmeye direnir ve terapiden kaçarlar. Kaçınma en temel nevrotik eğilimlerden birisidir.
Sayfa 33