Seninle ben Ahmed Arif’ in şiirleri gibiyiz.
Ben sana prangalı hasretim.
Sen yüreğime otuz üç kurşun.
Yolun sonunda gibiyim.
İçim de hiç bi’ şey yok iyiye dair, iki bölümle son bulan bi’ şarkı gibiyim, hatırlamanı istemediğim…
Tabii acı çekeceksin, görmenin bedelidir bu.
