Canan SARIKAYA
@cananiniz
Şu anda okuduğu kitap
Sen yeter ki iste
Rezonans Kanunu ile hayata bakışımı değiştirip ağzımdan çıkanlara dikkat etmeye başlamıştım ama devam kitabı olan Sen Yeter Ki İste bende aynı etkiyi yaratmadı, açıkçası pek beğenmedim.
İlk kitaptaki o güçlü farkındalığın aksine, bu kitap bana biraz fazla "her şey senin elinde, yeter ki iste" kolaycılığına kaçmış gibi geldi. Hayatın gerçeklerini, insanların karşılaştığı somut engelleri ve toplumsal şartları göz ardı eden bu tarz fazla iyimser yaklaşımlar bana hiç gerçekçi gelmiyor. Hayat sadece oturup "istemekten" ibaret değil; gerçek bir çaba ve dik bir duruş gerekiyor.
İlk kitabın hatırına okudum ama beklentimi karşılayan bir devam kitabı olamadı maalesef.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Rezonans Kanunu
Bize hep kaderimize razı olmamız, başımıza gelenleri sessizce kabullenmemiz öğretilir. Rezonans Kanunu işte bu pasif algıyı tamamen yerle bir ediyor. Kitaptan sonra hayata karşı bakış açım gerçekten değişti.
Artık ağzımdan çıkanlara, kurduğum cümlelere çok dikkat ediyorum. Çünkü anladım ki kendi dilimizi ve düşüncelerimizi değiştirmek, bize dayatılan o edilgen, mağdur rollerini reddetmenin ilk adımı. Ne düşünürsek, neyi konuşursak hayatımıza onu çekiyoruz.
Kendi hayatının iplerini eline almak, o dayatılan sınırların dışına çıkıp kendi gücünün farkına varmak isteyen herkese kesinlikle tavsiyemdir. Önce dilimizi, sonra dünyamızı değiştirelim.
Küçük Yuvarlak Taşlar
Bize hep yumuşak başlı olmamız, sesimizi çıkarmamamız, sınırları aşmamamız söylenir. Küçük Yuvarlak Taşlar işte bu erkek egemen algıyı çok güzel yıkıyor.
Kitaptaki o inatçı duruş, tam olarak biz kadınların hayattaki mücadelesini özetliyor. Bize dayatılan rollerin ortasında kendi yerinde, kendi ağırlığınla dimdik durabilmek ve kimseye eyvallahı olmamak tam olarak böyle bir şey.
Bir araya geldiğimizde, o yan yana duran küçük taşların nasıl koskoca, yıkılmaz bir güce ve kadın dayanışmasına dönüştüğünü görmek içimi ferahlattı. Kendi gücünün farkında olan, haklarına ve hayatına sahip çıkan tüm kız kardeşlerime tavsiyemdir.
Bazen Bahar
"Bazen bahar, dışarıdan gelmez; insanın kendi içinden fışkırır."
Hayatımın tam da kabuğumu kırdığım, kendimi yeniden tanımladığım ve büyük bir değişimden geçtiğim o dönemece denk geldi Bazen Bahar. Ruhuma öyle bir güç, öyle bir can suyu verdi ki...
Toplumun biz kadınlara dayattığı o "makbul", uysal ve sınırları çizilmiş kalıplara inat; kendi toprağımıza sahip çıkmayı, kendi ritmimizle büyümeyi hatırlatıyor bu kitap. Bize hep dışarıdan bir bahar vadedilir ya da birilerinin gelip hayatımızı yeşertmesi beklenir. Oysa satırlar usulca fısıldıyor: Bazen bahar insanın kendisidir. Biz kök saldıkça, rüzgarlara karşı direndikçe ve kendi sesimizi buldukça o çiçekler er ya da geç açacak.
Kendi hayatının öznesi olmak isteyen, dayatılan kışları reddedip kendi baharını yaratma cesareti gösteren tüm kız kardeşlerime kalpten bir tavsiyedir. Başka bir mevsimi beklemeyin, baharı başlatma sırası bizde!
Çiçeklenmeler Melisa Kesmez
"Her bitki kendi vaktinde, kendi toprağında çiçeklenir."
Hayatımın tam da büyük bir değişimin eşiğinde olduğu, taşların yerinden oynadığı bir dönemde yollarımız kesişti *Çiçeklenmeler* ile. Ruhumun biraz yorgun, biraz da yönünü aradığı bir zamanda bana öyle iyi geldi, içime öyle güzel bir ferahlık üfledi ki...
Kitap size bir şeyleri dikte etmiyor; aksine, kendi içinizdeki o saklı tomurcukları fark etmenizi sağlıyor. Bazen durmanın, beklemenin ve doğru zamanı kollamanın da büyümenin bir parçası olduğunu fısıldıyor kulağınıza. Değişimden korktuğumuz, kendimizi eksik hissettiğimiz anlarda aslında sadece "çiçeklenme" mevsimimizi beklediğimizi hatırlatıyor.
Hayatında yeni bir dönemece giren, ruhuna şefkatli bir dokunuş arayan herkesin kitaplığında değil, kalbinde yer etmesi gereken bir eser. Benim dönüm noktalarımdan biri oldu, dilerim sizin de ruhunuza şifa olur.