Ah, insan yaşamda geçici bir yolcudur ki, kendi varlığını en fazla inandığı ve arkadaşlarının ruhlarında, kalplerinde en derin izleri bıraktığını sandığı bir yerde bile belleklerden hemencecik silinecek, hiçbir iz bırakmayacaktır! Hem de öyle çabuk ki!
Evet... Maziye ait her şey artık silindi. Ben şimdi büyük arzular ve heveslerle inşa ettirdiği köşkünü dönüşte yıkılmış halde bulan ve onun yıkıntıları üzerinde ağlayan bir yolcu gibiyim!