Sacré-Cœur’ün üzerinden geçen taşkın bir serçe bulutunu işaret etti.
“Kuşlar neden uçar? Ciddi insanlar, onların bir yerden bir yere gittiklerini, yiyecek peşinde olduklarını, gökyüzünü keşfettiklerini söyleyeceklerdir, yani faydalı şeyler yapıyorlar. Ne kadar da korkunç! Ama aslında kuşlar şarkı söyler gibi uçar; keyif için, zevk için, eylemin güzelliği için, anın mutluluğu için.”
Kulakları sağır eden masalsı şehre gülümsüyordu, hatta daha çok, gözleri kapalı halde şehri içine çekiyor, gülüşünü onunla dolduruyor, şehri kendisine katıyor, onun tadına varıyordu.
“Dünya, hiçbir şeye sahip olmamaya karar verenlere aittir.”