Canan Serbes
@canansrbs
Hemşire
26 Temmuz 2001
72 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Esme yok olmadı sevmeyi bilmeyen insanlar tarafından yok edildi.1000Kitap
Konusu olarak akıcı, etkileyici ve çarpıcı bir kitap. Baştan söylüyorum biraz kitabı açabilirim. Okumayanlar ya da okumayı bitirmeyenler için değil incelemem.
Kitap ayrı ayrı zamanlar arasında gidip geliyor. Bölüm bölüm ayrılmasa da konu ve zaman geçişleri paragraflarla ayrılmış. Bu yönden bütünlük arayanlar için okuması bir tık zor olabilir. Ancak dil o kadar hafif ve yazar o kadar başarılı ki, zaman ve konu değiştiği anda kimden bahsediyor hangi zamandan bahsediyor anlamak kolay.
Kitap 60 yıl akıl hastanesinde kalan Esme'nin, akıl hastanesinin kapanmak zorunda kalmasıyla yaşayan tek akrabası olan İris'e ulaşılması ile başlıyor. İris'in babaannesinin kardeşi olarak karşımıza çıkıyor Esme. Bu zamana kadar babaannesinin tek çocuk olduğunu bilen İris başta pek yanaşmasa da merakına yenik düşerek Esme'nin yanına gidiyor.
Kitap ara ara Esme'nin nasıl bu hale geldiğini, İris'in hayatını ve bir de babaannesi yani Esme'nin ablasının hatıraları ile devam ediyor.
Esme'nin başına gelenleri tam olarak kitabın sonunda anlayabiliyoruz. Hatta tahmin ediyoruz diyeyim çünkü açıkça belirtilen bir durum yok.
Esme, ablasına göre daha fevri daha maskülen daha kaba bir kızken, ablasının sevdiği oğlan Esme'yi seviyor. Esme'nin evlenmek gibi bir gelecek planı hiç olmamışken maalesef zorla bir birliktelik yaşanıyor. Daha çok küçükken de ablası annesi ve babası bir seyahate gittiklerinde, bakıcıları ve küçük bir bebek olan erkek kardeşinin ölümüne şahit olan Esme, hareketlerinden dolayı akıl sağlığını kaybettiği tanısı ile hastaneye yatırılıyor.
Ablası evleniyor ancak bir türlü çocuğu olmuyor. Esme zorla yaşanan bu birliktelikten hamile kalıyor ve akıl hastanesinde bir oğlu oluyor. Bu çocuğu ablası alıyor ve kendi çocuğu gibi büyütüyor. İris de o çocuğun kızı olarak dünyaya geliyor.
Yani
Reklam
Vuslat mümkün olmasa da, hatırası yeter.
Hasta yatağında yatarken öleceğini anlayan sessizlik içinde hayatının her aşamasını aklından geçiren bir liderin kendi ağzından dinlediğimiz hikayesi.
Aşina olduğumuz bir hikaye ama daha detaylı, daha sıcak. Çocuk Mustafa’dan, öksüz Mustafaya, delikanlı Mustafa kemal’e, Harbiyeli komutana, aşık adama, devrimci Mustafa Kemal Atatürk’e…
Yaverleri üzülmesin diye acısını bile saklayan kocaman yürekli bir adamın hayatı.
Kitapta okumaktan en keyif aldığım kısım sanırım genç ve aşık Mustafa Kemal idi. Çünkü çok başarılı bir asker, çok iyi bir evlat, vatan sever bunların hepsi bildiğimiz özellikleri ama aşk ondan duymadığımız, üzerine pek kaynak bulamadığımız bir konu.
Eşini bile vatanının kadınına örnek olması adına seçtiği Latife hanım, ilk aşkı, uğruna ‘gençliğimi Sofya’da bıraktım.’ dedirtecek kadar etkilendiği Dimitrina, yüreğini ısıtan, annesinin asla onaylamadığı içinde ukde kalan Fikriye ve hayatına dokunan diğer kadınlar.
Çok hassas bir konu Atatürk. Hepimizin üzerine uzun uzun konuşabileceği ama kelimeleri bir o kadar da hassas terazide tartarak seçmemiz gereken bir konu bizim için. Onu anlatmak hiç kolay değil. Kaldı ki onun ağzından anlatmak… Burada Ayşe Kulin’i de tebrik etmeden yazımı bitirmek istemem. Kalemi çok güçlü, örnek, tam da Atam’ın Cumhuriyet’i kurarken, olmasını hayal ettiği bir kadın başarısı.
İlber Ortaylı’nın yasını tuttuğumuz bu günlerde onun hastanede bir anısı üzerine söylediği ve beni mesleğimden dolayı da çok duygulandıran bir sözünü de yazıma eklemek isterim.
‘Pazar gecesi aniden fenalaştım. Hemşireler beni kurtarmak için seferber oldular. Zaman makinesine binebilsem Gazi Paşa’ya telgraf çekeceğim; PAŞAM DÖRT TÜRK KADINI İHTİYAR MORUK PROFESÖRÜ KURTARDI. İNKILAPLAR HEDEFİNE VARMIŞTIR.’
İyi ki varsın Atam. Kitaptan bir alıntı ile yazımı
Hayat, gerçekten yakın olduğumuzu düşündüğümüz insanlarla bile bazen tuhaf bir mesafeyle akar. Çok yakın olduğumuzu sandığımız insanlarla yabancıyızdır. Herkes birbirini seviyor gibi görünür, ama gerçek iç dünyalar saklıdır. İnsanların birbirine söylediğiyle söylemediği arasındaki boşluk… İşte kitap tam anlamıyla bu konular üzerine yoğunlaşıyor.
Herkes birbirine yakın ama kimse kimseye tam ulaşamıyor.
Herkes herkesle dostmuş gibi ama aslında değil.
