“Ben, Oğuz Kağan, göğe çıkarıldım rüyada.
Kartal kanadında yükseldim,
Göğün beşinci katında ağladım.
Duman gibi karardı ruhlar,
İyeler sustu, tengeler gözlerini kapattı.
Erlik’in soğuk nefesi bastı üzerimize.
Ve ben tüngürümü yaktım,
Sesini yıldızlara taşısın diye.