Uykuya dalmakta güçlük çekiyorum, çünkü çok fazla düşünüyorum. Aslında bazı durumları çok ciddiye almadığım sürece benden iyisi yok. Akışına bırakmak bulutlar üzerinde gezmek gibi..
Amaaaann.
Hevesimiz kursağımız da kalmasa bu düğümü çok rahat çözebilirdik. Mutluluğun parolası biraz da taviz verip tolerans göstermek değil midir? Engeller bizim üzerimize basıp geçeceğine neden biz onların üzerine basmayı tercih etmiyoruz? Aslında mutluluk, markette rafına uzanabildiğin bir çikolata kadar yakın.
Zaman geçiyor,kimseye acımadan geçip gidiyor. Eksik merhabalar, günaydınlar, seni seviyorumlar. Akrep i yelkovan ı sırtlayıp durduracak gücümüz olmadığına göre, eksiklerimizi mi gidersek ?
Anlatmam gereken şeyler vardı. İnsan kendisiyle münazara etsede yetmiyor. Bunca iyi düşünce, bu hayat,bu güzel bakış, tamamen ziyan oluyorum. Tertemiz bir çarşaf gibi olan zihnim zamanla kirlenmeye başlıyor.
Doğru! Sizden biri oluyorum.