Hayatı yaşamaya asıl değerli kılan, onlardı. Adaletsizliğin, kötülüğün çirkefinden yükselen ahlaki görkemi fark etmek. Kendinden uzaklaşarak çamurlu gözlerdeki zor fark edilen uzak güzelliği yakalamak. Bütün o zayıflığın, irade zaafının ve ahlaksızlığın içinden tüm o cehennemi , vahşiliğin arasından yükselen gücü, hakikati ve manevi donanımı görmek…
İçimde söylemek istediğim çok şey var sanki. Bunları ifade etmenin yolunu bulamıyorum. Bazen bana öyle geliyor ki bütün dünya, bütün hayat her şey içimde duruyor ve sözcüsü olmam için feryat ediyor. Hissediyorum ama anlatamıyorum.