Bir resmin konusunda aşk varsa, resim de aşkla çizilmelidir, acı varsa resimden de acı akmalıdır. Ama acı, resimdeki kişilerden ya da onların gözyaşlarından değil, resmin ilk anda gözükmez, ama hissedilir iç ahenginden çıkmalıdır.
Bence mutlak güzel dışında bir güzel varsa, söz konusu güzel başka bir neden yüzünden değil, mutlak güzele katıldığı için güzeldir. Bu düşüncem bütün diğer kavramlar için de geçerlidir.