Caner Ozansoy
@caner17
Ancak daha ciddi bir şey eksik kalıyor. İnsanlığımızı tanımlayan davranışlardan biri yas tutma yetisidir. Ölülere gösterdiğimiz muamele yaşamın canlı maddelerden daha fazlası olduğu, önemimizin dünyevi biçimlerimizi aştığı inancımızın göstergesidir. Neandertaller örneğinde sadece bir kaç yüz tane uzun süre önce ölmüş bireyin müzelerde saklanan kalıntıları değil, bir kaç yüz bin yıl yaşamış ve belki de günümüzden 600.000 yıl önce ortak bir atayı paylaştığımız bir türle ilgili hatıralar sözkonusu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanlık tarihi, insanların başka nüfusların akınlarıyla yok edilişinin örnekleriyle dolu. Bu bir bakıma insanlık durumunun bir parçası olagelmiştir. Bu örneklerde genellikle yerliler ile koloniciler arasında düşük (ve bazen ciddi) düzeyde melezlenme olmuştur. İki nüfusun da açıkça aynı türden olduğu tarihsel örneklerde, bir tarafın yenilgisini onların biyolojisine atfetmek ırkçılıktır.
Neandertal örneğinde biyolojiler gerçekten farklıdır. Onlar daha güçlü, belki hayatta kalmak için daha fazla gıdaya ihtiyaç duymakta ve beyinlerinin ön korteksleri daha küçüktür. Daha hızlı olgunlaşmışlardır. Beyinleri bizim beyinlerimizin doğumda sahip olduğu şekli korumuştur ve devreleri muhtemelen farklıdır. Fakat farklı demek mutlaka daha aşağı demek değildir. Farklı bir zihnin de insan zihni olabileceğini kabul etmeye hazır mıyız?. Bunlardan herhangi biri bizim gibi gelişme potansiyellerinin olmadığı anlamına mı geliyor?.
Tüm tarafların üzerinde anlaşılabileceği tek şey Neandertal yaşam tarzının ve vücut şeklinin hayatta kalmadığıdır.
