Onu sırtından vurmuşlar
Sarıldığımda ona solundaki kurşun yarası beni tüketti…
Ben vurmayacağım seni diye ant içtim içimden…
Ama o vurulmaya alıştığından hep gardını yüksek tuttu , vurayım istedi onu…
Öğrenilmiş çaresizliği buydu çünkü ne yaparsam yapayım çıkaramadım çemberin dışına…
Çok istedim aklımı yitirmişçesine çok istedim…
Ama her şeye ve tüm çabalarıma rağmen tek dokunabildiğim vücundadaki kurşun yarasından başka bir sik olmadı
dokunamadım ruhuna…
Teğet geçtim belki ama yine de dokunamadım..
Sonra bende öğrendim ondan öğrenilmiş çaresizliği …
Vazgectim…
Çaresizim…
10.07.2025 Özlem yıldız