30a yaklaşan bir ömür sürdüm,
Bu eski, telaşlı şehrin göbeğinde..
Hiç bu günkü kadar huzurla adımlamamıştım, Arnavut kaldırımlarını..
Kapıdan çıkıp, gökyüzüyle uzun bir süre bakıştıktan sonra bir sigara yaktım.
Kulaklıklarımı takıp manasını asla bilmediğim bir şarkı açtım,
Bağıra çağıra anlatmak istedim etrafımdakilere..
Ama geç olsa da insanların güzel şeyleri mahvedeceğini öğrenmiştim.
Sessizlik içinde mutluluk vardır..
Hayat varsan, vardır.
Sevdamı güzel gözlerindeki yaşla suladığın için müteşekkirim.
Kapında kuruyan, gözlerinde yeşerirmiş.
Gördüm..
Tebâ lafıgüzaf sansın, bütün mevcudiyetinle bize aitsin..