Rabiş

Ben yandım, kalbim kül oldu.. Eski bir kütüphane yangınında.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ben bıraktım, siz konuşun, Yorgunum ben, siz koşun..
30a yaklaşan bir ömür sürdüm, Bu eski, telaşlı şehrin göbeğinde.. Hiç bu günkü kadar huzurla adımlamamıştım, Arnavut kaldırımlarını.. Kapıdan çıkıp, gökyüzüyle uzun bir süre bakıştıktan sonra bir sigara yaktım. Kulaklıklarımı takıp manasını asla bilmediğim bir şarkı açtım, Bağıra çağıra anlatmak istedim etrafımdakilere.. Ama geç olsa da insanların güzel şeyleri mahvedeceğini öğrenmiştim. Sessizlik içinde mutluluk vardır.. Hayat varsan, vardır.
Sevdamı güzel gözlerindeki yaşla suladığın için müteşekkirim. Kapında kuruyan, gözlerinde yeşerirmiş. Gördüm.. Tebâ lafıgüzaf sansın, bütün mevcudiyetinle bize aitsin..
Nere'lere gideyim?