Simge Çam
@cansiparane
Rüzgarı kendinden menkul bir uçurtma
Cümle dünyalıkları senin ayağının dırnağına kurban ederem. Bir havan, bir tutumun var ki ab-ı hayata bile değişmem.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
AMAN AMAN HEY...
...
Sensiz nar çalamaz, bebek gıı demez,
Beni böyle şair, divane etmez
Kızımın çerkez göğsü.
Senin yüzün suyu hürmetinedir
Buğdalara, cevizlere yürüyen
Kara toprağın ak südü.
Bir bilsen, kimlere tasa, kedersin,
Duyar mısın, utanıp şaşar mısın ki?
Bir bilsen, kardeşlerim ne can çocuklar,
Ve bilsen, nasıl vurur beni bu duvar,
Akşam-akşam, kara sevdam ağırır
Aman, aman, hey..
"Sus, kimseler duymasın,
Duymasın, ölürüm ha.
Aymışam yarı gece,
Seni bulmuşam sonra.
Seni kaburgamın altın parçası.
Seni dişlerinde elma kokusu.
Bir daha hangi ana doğurur bizi?"
Şüphesiz haysiyetle ilgisiz bir dünya bu. Ama galiba mezarımıza sadece haysiyeti götüreceğiz. Öf be! Anarşist miyim ne?
En iyisi sana imdat etmektir. Özlemektir seni, geberesiye. Ses etmektir, haykırmak "LEYLA!" bir tenha saatte geceler yarı. Ömrümüz çelimsiz, kısa. Çabalarımız korkunç ama.
Ben ki 29 yaşındayım. Ama binlerce yıldır seni arıyor, hasretini çekiyorum.