Sonra, yazıyı bir kez daha baştan yazmam gerekirdi, klasiklerin
bir şeylere “yaradıkları” için okunmaları gerektiği sanılmasın
diye. İleri sürülebilecek tek gerekçe, klasikleri okumanın,
klasikleri okumamaktan daha iyi olduğudur.
Ve birileri bu kadar çabaya değmeyeceği gibi bir itiraz getirecek
olursa, Cioran’ı (bir klasik değil, en azından şimdilik;
İtalya’da yeni yeni çevrilmeye başlayan çağdaş bir düşünür)
alıntılayacağım: “Baldıran hazırlanırken, Sokrates flütle yeni bir
ezgi öğreniyormuş. ‘Ne işine yarayacak?’ diye sormuşlar. ‘Ölmeden
önce bu ezgiyi öğrenmeye’ demiş.”