1933 Japonya'sı, 1970 Vietnam'ı, 2025 Filistin'i veya herhangi bir yılda herhangi bir ülkede yaşananlar.. Hikayeler, sebepler ve sonuçlar hep aynı. Başrol ise halklar, garibanlar yani bizler. Okurken zerre yabancılık çekmeyeceğiniz yoksulluklar ve acılar hep bu toprakların gübresi oldu. Savaşlarda ölenler hep halklar olurken ölenlerin arkasından ağlayanların ortak özelliği garibanlıktı, kendi durumlarının ölmekten beter olmasına bile üzülünülemeyecek bir garibanlık. İki şeyin coğrafyası olmaz: kederin ve insanlığın. Bu yüzden dünyadaki 8 milyardan fazla insanı birleştirecek olgular söz konusu oldu mu değil sınırlar o sınırlara örülecek kilometrelerce duvarlar bile bu birlikteliği engelleyemez. Ancak bu ne yazık ki bir ütopya, öyle olmaya da devam edecek. Yine de aklımın ermeye başladığı yaştan beri karşı olduğum bu düzene ölene kadar karşı olmaya devam edeceğim.