Bu kitabı bitirdikten sonra insanlar neler düşünmüş diye baktım ve ne hissettim biliyor musunuz? Ben malmışım da millet çok iyi okurmuş gibi hissettim. Neresinden başlasam bilemiyorum… bu kitaba verdiğim parayı çöpe atsam daha yararlı olurdu gibi. İyi bir kurgu olabilirmiş ama beceriksiz bir yazarın kaleminde hiç olmuş.
Kitapta çok fazla çelişki var… örneğin Rich’in ölümünü ele alalım. James’i boğmaya çalıştığı zaman sarhoştu, bir koluyla kendini savunabiliyordu sadece ve 5-6 kişi birden James’i kurtarmaya çalışırken adam tık etmedi. Şimdi ise Rich’in ölümüne gelelim. Yani… böyle iri yarı, güçlü, kibir dolu bir karakter gerçekten böyle kolay ölebilir miydi? Bunu da geçiyorum, karakterlerin ceset başında replik okumaları daha kötüydü. Her ne kadar nefret etseniz dahi yıllardır arkadaşınız olan biri ölüyor ve siz Shakespeare okuyorsunuz… evet, karakterlerimiz tiyatro sanatçısı ama inanın bana hiçbir tiyatro sanatçısı ya da Shakespeare hayranı günlük hayatında, her anında böyle alakasız ve yersiz replik kullanımı yapmaz. Kitapta sürekli, mala anlatmaya çalışır gibi Shakespeare hayranlığını gözümüze sokma çabası var ve inanın bu çok bayıyor. Karakterlerin temelde kişilikleri yok, oturmamış ve sanki cinayetten sonra yazarımız sırf sayfa doldurmak için yazmaya devam etmiş gibi. Ayrıca, diğer bir şikayetçi olduğum konu ise sürekli bir biçimde Meredith’in bacak betimlemelerini okumamız. Meredith karşımıza çok güzel, Tanrıça gibi bir kadın olarak çıkıyor ve bu kitabın en başından son sayfalarına kadar gözümüze sokuluyor. Gay bir karakter olan Alex’in bile Meredith’in bacağına sulandığından her saniye anlıyoruz ki Meredith’in güzel bir bacağı var.
Eğer kitaptan çıkardığım şeyleri sorsaydınız ilk olarak Meredith’in bacağı güzelmiş derdim, ardından Rich çok güçlü ve zorba