☥lya
@capt7in
⛧°.⋆ kafkaesque ´ˎ˗ ಄
My love is larger than usual love.
It’s like religion. It’s terrifying.
29 okur puanı
Kasım 2023 tarihinde katıldı
Reklam
Saçına rüzgâr, sesine ışık düşürememek kimsenin
Parmaklarını sözüne pınar edememek
Uzaklarda bir adamın üşümesi; bir kadın dağlara daldıkça
Işıklı vitrinlere bakmadan geçmek çarşılardan
Çiçekçilerden uzağa düşmesi insanın yolunun
Evlerle sokaklar arasında bir ayrım kalmaması
Ayrılık; yağmurdan vazgeçiş, sudan üşüme
Yalnızca gölge vermesi ağaçların
İyiliğin küfre dönmesi ayrılık
Güneşin bir ceza gibi doğması dünyaya
Başını alıp gitmek gibi bir geri dönüş
İki adımından birisi insanın, sevincin kundakçısı
Hüznün arması, süren korkusu inceliğin
Ayrılık, o küçük ölüm; usta dokunuşlarla bizi büyük ölüme hazırlayan
Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor
Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini
Alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya;
Bunun verdiği mutluluk da az değil ki
Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa,
Sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki
Son isteğimi de söyleyebilirim şimdi:
Bir geceyarısı yazıyorum bu mektubu
Yalvarırım onu okuma çarşamba günleri.
“Bir zamanlar çok sevdiğim bir kedim vardı. Ona gözüm gibi bakar, her şeyden sakınırdım. Beni hiçbir zaman bırakmasın diye her gün kapıyı sıkı sıkıya kilitlerdim. Günlerden bir gün kedim, camdan kaçmaya karar verdi. Ona bu kadar değer vermeme rağmen kaçmanın bir yolunu bulmuştu. Sonrasında çok ağladım, çok üzüldüm. Geri dönmesi için evimin kapısını her zaman açık bıraktım. Kedim asla geri dönmedi… sadece evim her geçen gün daha da soğumaya başladı. Her geçen gün daha da üşüdüm onun gidişinden sonra. Ama suç onun gidişinde değildi; suç, geri dönmesi için kapıyı açık bırakan bendeydi.”