Atatürk’e ve vatanıma borcum var diyerek Paris Gözlemevi’nde kalmayı reddeden Türkiye’nin ilk bilim kadınlarından Nüzhet Gökdoğan’ın ve Remziye Hisar’ın izinden.
“Teşekkür ederim. Ama beni yanlış anladın. Ben yaşamak istemiyorum. Ölmek sanıldığından çok daha kolay. Tüm gücüyle yaşamaya çabaladığı için iyileşen vakalar olabilir. Ama ben yaşamak için uğraşmıyorum. Bu yüzden kesinlikle iyileşemeyeceğim.”
“Kendisiyle ilgilenen doktorlardan ve hemşirelerden çok etkilendiği ve o yıllarda “Diyabetin tedavisini büyüyünce ben bulacağım” diye ortalarda dolaştığını gülerek anlatıyor.”
”Güler Abla biraz soluklanmak için durduğunda onun gözlerine baktım ve istedim ki ondan gelen ışıkla dolsun içim. Çünkü onun yüzünde yaşamın zor yanları ile baş etmiş, güçlenmiş, güzelleşmiş, bilgili ve iyi bir insanın zenginliğini görmüştüm.”