Mardinli bir arkadaşımın Mardini de anlatıyor diyerek bana hediye ettiği bir kitap. Başladığım gibi bitirdim. Konu o kadar çarpıcı ki.. Ve ben öyle duygu yüklüyüm ki ağlamamak için zor tutuyorum kendimi. Mezopotamyanın kanayan yarası IŞİD, Yezidiler.. O kadar video izlemiş o kadar şey okumuştum ki onların zulmü hakkında. Okurken kendimi orada bulmamam elimde değildi. Düşünmeden edemiyorum ya ben de onlardan biri olsaydım diye. Ezilenler hep kadınlar. Erkeklerin tatmin olabilmesi için verilmiş fetvalar. Çıkarışmış kanunlar.. Çok çarpıcıydı anlatılanlar. Doğru olduğunu kabul etmek istemesek de biliyoruz. Ne kadar görmezden gelsek de yaşandı sayfalarda anlatılan herşey. Hem de birden çok kadın yaşadı. Sayamayacağımız kadar çok kadın.. O kadınlardan bir tanesinin yaşadığı güvensizliği anlatmış Livaneli. Ne zaman umutlansa sarpasardığını anlatmış. Çivi çıksa da izinin nasıl bir ömür taşınacağını anlatmış. Ellerine, kalemine sağlık.. Keşke daha önceden tanısaymışım seni.