Yalnızım, hiç kimsenin varlığı ısıtamıyor içimi, yeraltındaymışım gibi üşüyorum. Ve ne yazarsam yazayım, yazdıklarım ruhsuz kuru ve karanlık. Burada kalın.
Bana kitaplarınızdan yollayın, mutlaka imzanızla tabii. Yalnız "pek saygıdeğer hanımefendiye" şeklinde yazmayın, şöyle yazıverin sadece: "Yerini yurdunu bilmeyen, bu dünyada ne için yaşadığı belli olmayan Marya'ya.."
Öyle bir his var ki içimde sanki çok uzun zamanlar önce doğmuşum ve hayatımı sonsuz bir kuyruğu yerlerde sürükler gibi taşıyorum. Ve sık sık yaşama hevesi olmuyor içimde