Asena
@casperkk
Yılların yorgunluğu omuzlarıma çökmüş, göğüs kafesimin tam ortasında görünmez bir taş gibi oturmuştu. Adımlarımın sesi bile sanki bana ait değildi...
O an anladım ki: Ben bu evin görünmeyen direğiydim. Görünmeyen emeği... Duyulmayan nefesi...
Yağmur camı döverken gözlerimi kapattım. Düşündüm... En büyük hayalim onunla yağmur altında yürümek, ellerimizi birbirimize dokundurmak, göz göze gelmek... Bir zamanlar mümkün olan ama artık sadece zihnimde kalan bir hayal.
Askerlik sadece bir görev değil, bir yaşam dersi, bir ruh yolculuğu ve kalıcı bir bağ olmuştu.
İşte bu askerliğin özü. Sadece bedenini değil, ruhunu da eğitiyorsun. Birlikte olduğunuzda, yanlız olmadığınızı hissedeceksiniz. Bakın birbirinize, dayanışmayı unutmayın...