Asena
@casperkk
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ne kadar zaman geçse de insan, bazı yaraların üzerinde hafifçe bastığında bile canının nasıl acıyacağını unutmuyordu.
İnsan bazen bir annenin koruyuşuyla, bazen bir yabancının gülümseyişiyle, bazen de en beklenmedik anda gelen bir iyilikle ayakta durur.
Onunla konuştuğum an... Bir cümlenin içinde kırıldığım, bir nefesin içinde yıkıldığım an... O daracık kulübe, sesim kendi içime çarparken daha da küçülmüş, duvarlar üzerime kapanmıştı. Bir telefon ahizesinin soğukluğu, insanı bazen koca bir dünyanın çöküşüne taşıyabiliyordu.
Denizin altındaki sessizlik, o kulübenin içindeki sessizliğe ne kadar benziyordu...