Rü
@catanic
en azından burada kendimim
Eğer sizin bana ve şarkı söyleyişime önem vermediğinizi düşünecek olsam, üzüntüden hasta olabilirim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
fakat bana her zaman sanki suçum olmayan yangın yüzünden değil de, sadece beste yapmaya kalkışmamdan ötürü tokat yemişim gibi geldi
birden her şey bana sefil, boş, renksiz ve ölüymüş gibi gelir ve kendimi avuntusuz bir ıssızlığa düşmüş gibi hissederdim. Bu iblisin üzerinde hâkimiyet kurabilen sadece bir tek ışıklı melek vardır. İşte bu, müziğin ruhudur
O en hoş, en candan arkadaşlığın çiçekleri arasında dikenlerin gizlendiğini ve bunların er ya da geç bende kanayan yaralar açacağını kim tahmin edebilirdi
İki ayak üzerinde dimdik yürümek bu kadar önemli bir şey mi ki, kendine insan diyen cins, sağlam bir dengeyle ortalıkta dolaşan biz dört ayaklılar üzerinde hâkimiyet kurma hakkını kendinde görüyor?