An itibarıyle ile Bach sonatı gibi yaşıyorum. Hiçbir yere bağlanmadan, öylesine havada süzülerek, buruşmuş bir halde, karanlık, herkes için aşikar olsa da özünde anlaşılmaz.
Hiç durmadan içimde ağır bir şeyler oynuyor. Çünkü ben her zaman gelecek felaketi hisseden ama bu konuda hiçbir şey söyleyemeyen bir adamım. Sorunlu bir ruh haline sürüklenmemem için şu an basit bir şeylerin olması gerek.