Yalnızlığın sessizliğini kalabalığın gürültüsüne, yalnızlığın huzur veren esintisini kalabalığın boğucu sıcaklığına tercih ediyorum.
Yalnızlıktan şikayet etmek iyiye işaret değildir, ben hayatımda sadece kalabalıktan şikayet ettim.
Bazen sırf yalnız kalmayayım diye her şeyi yapmaya hazır hissediyorum kendimi. Birini yoldan çevirip saat kaç diye sorabilirim, yolumu kaybettiğimi söyleyip ondan adres tarifi isteyebilirim, son günlerde havanın nasıl olduğundan söz açıp onunla sohbete koyulabilir.
İnsanlar genelde yalnızlardan uzak durmaya çalışıyor, yalnız olmalarının bir nedeni olduğunu düşünüyor, yalnızların birlikte yaşaması zor insanlar olduklarına karar veriyor ya da daha da kötüsünü akıllarına getiriyorlar: belki de bu yalnız insanlar kuduz olmuşlardır.
Her şeye sahip olabilirim, bankalardaki kasaları açıp içlerindekileri alabilirim, ısınmak için banknotları yakabilirim.
Asıl ihtiyacım olan şey yok: insan sicakliginda sahip değilim.
Birinin bana “nasılsın?” Dediğini duymak için dünyadaki bütün altınları verebilirim.