Selam geldiğin güne sultanım, bil ki ölüm
Karanlığında yetim bıraktı düşlerimi
Ötelerden yüzümün rengine od düşürdü
Ellerim yokluğunda bilmezdi titremeyi
Ne ben tende yanardım, ne ten bende üşürdü
Derdimin yangını sardı gölgeni
Bir mahkûm kanıyla aktı izlerin
Deniz ölesiye severken seni
Neden gemileri yaktı gözlerin
Yıkıldı yolunu bekleyen şehir
Şimdi gelsen de bir, gelmesen de bir